نشریه «دیپلمات» در مقاله‌ای به قلم «دیوید رایت» می‌نویسد: در ارزیابی تهدید موشکی بالستیک، مسئله مهم برآورد مدت زمانی است که احتمالا طول می‌کشد تا کشورهایی مانند کره شمالی و ایران موشکی بسازند که بتواند بار کلاهک هسته‌ای را به ایالات متحده حمل کند. هر دو کشور در پرتاب‌کننده ماهواره خود از سوخت مایع استفاده می‌کنند و این فن‌آوری را بیش از سوخت جامد توسعه داده‌اند. در نتیجه، هر دو کشور می‌توانند موشک بالستیک قاره‌پیمای سوخت مایع را قبل از موشک بالستیک قاره‌پیمای سوخت جامد توسعه دهند.